Dołącz do nas

Ergonomia i zdrowie

Znamy najczęstsze przyczyny stresu w pracy


Wyniki ostatniego badania opinii publicznej wskazują, że niepewność zatrudnienia lub reorganizacja w miejscu pracy są postrzegane jako najczęstsza przyczyna stresu związanego z pracą

• Połowa europejskich pracowników uważa, że stres w pracy jest zjawiskiem powszechnym, a zdaniem 40% z nich problemy związane ze stresem nie są prawidłowo rozwiązywane w ich miejscu pracy.
• Niepewność zatrudnienia lub reorganizacja w miejscu pracy są postrzegane jako najczęstsza przyczyna stresu w pracy w Europie.
• Poziom świadomości na temat istniejących programów lub strategii ułatwiających pracownikom kontynuowanie pracy do momentu osiągnięcia lub po przekroczeniu wieku emerytalnego jest niski, choć większość osób opowiada się za wprowadzaniem takich programów lub strategii.

Przywołane powyżej kwestie stanowią główne ustalenia trzeciej edycji ogólnoeuropejskiego badania opinii publicznej przeprowadzonego przez Ipsos MORI w imieniu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (EU-OSHA).

Stres związany z pracą

Mniej więcej połowa pracowników w Europie (51%) uważa, że stres jest zjawiskiem powszechnym w ich miejscu pracy, przy czym zgodnie z wynikami badania 16% z nich uznało, że zjawisko to występuje „bardzo często”. Kobiety częściej niż mężczyźni uznawały stres związany z pracą za zjawisko powszechne (54% wobec 49%), podobnie jak pracownicy w wieku 18–54 (53%) w porównaniu z pracownikami powyżej 55 roku życia (44%). Postrzeganie zjawiska stresu związanego z pracą jest również zróżnicowane w poszczególnych sektorach – pracownicy służby zdrowia i sektora opieki najczęściej wskazywali, że stres jest zjawiskiem powszechnym w ich miejscu pracy (61%, w tym 21% respondentów, którzy stwierdzili, że stres towarzyszy im w pracy „bardzo często”).

- 41% pracowników w Europie uważa, że problemy związane ze stresem nie są odpowiednio rozwiązywane w ich miejscu pracy, przy czym zdaniem 15% z nich działania w tym zakresie są »dalece niewystarczające«. Podejmowane przez nas działania w bardzo dużym stopniu koncentrują się na eliminowaniu zagrożeń psychospołecznych, takich jak stres, w miejscu pracy. W przyszłym roku zamierzamy rozpocząć inicjatywę „Zarządzanie stresem” realizowaną w ramach kampanii Zdrowe i bezpieczne miejsce pracy. Chcemy uświadomić europejskim przedsiębiorstwom o różnej wielkości, które prowadzą działalność w różnych sektorach, że problemy związane z zagrożeniami psychofizycznymi można rozwiązywać w ten sam logiczny i systematyczny sposób, w jaki rozwiązuje się inne kwestie związane ze zdrowiem i bezpieczeństwem" - podkresla Christa Sedlatschek, Dyrektor EU-OSHA.

Między odsetkiem pracowników twierdzących, że stres jest zjawiskiem powszechnym w ich miejscu pracy, a odsetkiem pracowników wyrażających opinię, że stres związany z pracą nie jest odpowiednio kontrolowany, istnieje związek. Siedmiu na dziesięciu (72%) pracowników w Europie, którzy stwierdzili, że rzadko doświadczają stresu w swoim miejscu pracy, uznało również, że nadzór nad kwestiami związanymi ze stresem jest sprawowany w prawidłowy sposób; z drugiej strony sześciu na dziesięciu (58%) pracowników, którzy wskazali, że często mają do czynienia ze stresem w miejscu pracy, wyraziło również opinię, że nadzór na kwestiami związanymi ze stresem nie jest sprawowany w odpowiedni sposób.
Niepewność zatrudnienia lub reorganizacja w miejscu pracy są postrzegane jako najczęstsza przyczyna stresu w pracy w Europie (72%) – za inne istotne czynniki stresogenne uznaje się liczbę przepracowanych godzin lub poziom obciążenia pracą (66%). Młodsi pracownicy (osoby w wieku od 18 do 34 lat) uznały jednak obydwa te czynniki łącznie za najbardziej stresogenne (69%). Ponadto pracownicy służby zdrowia i sektora opieki znacznie częściej niż pozostałe grupy zawodowe wskazywali liczbę przepracowanych godzin/obciążenie pracą jako główne źródło stresu w pracy (77%).

W państwach o wyższym poziomie długu publicznego pracownicy częściej wskazują niepewność zatrudnienia lub reorganizację w miejscu pracy jako główną przyczynę powstawania stresu; 73% pracowników w państwach, w których poziom długu publicznego przekracza 90% PKB deklaruje, że niepewność zatrudnienia lub reorganizacja w miejscu pracy stanowi powszechną przyczynę stresu w miejscu pracy – w państwach, w których dług publiczny kształtuje się na poziomie 60% lub mniej PKB odsetek ten wynosi 66% [1].
Sześciu na dziesięciu pracowników (59%) postrzega niedopuszczalne zachowania, takie jak mobbing lub nękanie, za powszechną przyczynę stresu w miejscu pracy (59%). Problemy takie jak brak wsparcia ze strony kolegów lub przełożonych (57%), brak jasności co do podziału obowiązków i zakresu odpowiedzialności (52%) lub ograniczona możliwość wpływania na kształt modeli pracy (46%) były rzadziej wskazywane jako powszechne przyczyny stresu w miejscu pracy.

Aktywne starzenie się

Połowa osób, które wzięły udział w badaniu opinii w Europie (52%), spodziewa się, że do 2020 r. odsetek pracowników w wieku 60+ ulegnie zwiększeniu w ich miejscu pracy (43% z nich uznaje to za mało prawdopodobne). Pracownicy w wieku 55+ częściej wskazywali, że do 2020 r. odsetek osób w wieku 60+ w ich miejscu pracy ulegnie zwiększeniu (59%), niż pracownicy w wieku od 35 do 54 lat (54%), oraz młodsi pracownicy w wieku od 18 do 34 lat (45%).
Co ósmy pracownik (12%) był świadomy istnienia strategii i programów ułatwiających starszym pracownikom wykonywanie pracy do momentu osiągnięcia i po przekroczeniu wieku emerytalnego. Poziom wiedzy na temat tych strategii zwiększa się wraz z wielkością miejsca pracy – odsetek osób zdających sobie sprawę z ich istnienia waha się od 7% w najmniejszych miejscach pracy (1–10 pracowników) do 19% w największych miejscach pracy (ponad 250 pracowników). 61% osób, które nie są świadome istnienia takich programów i strategii, wyraziło poparcie dla pomysłu ich wprowadzenia. Wśród grup bardziej skłonnych do wspierania wprowadzania tych strategii należy wymienić kobiety, pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin, pracowników służby zdrowia lub pracowników sektora opieki oraz osoby zatrudnione w dużych miejscach pracy. Starsi pracownicy w wieku 55+ są tylko nieznacznie bardziej zainteresowani wspieraniem takich strategii niż młodsi pracownicy (64% wobec 61% pracowników w wieku od 35 do 54 lat oraz 60% pracowników w wieku od 18 do 34 lat).

W odpowiedzi na pytanie, czy ich zdaniem starsi pracownicy w wieku 60+ są bardziej podatni na pewnego rodzaju zachowania niż pozostali pracownicy:

• zaledwie dwóch na dziesięciu pracowników (22%) stwierdziło, że starsi pracownicy częściej padają ofiarą wypadków w miejscu pracy niż pozostali pracownicy (na istnienie takiego związku zgodnie wskazywali pracownicy wszystkich grup zawodowych, choć opinia ta była nieznacznie bardziej powszechna wśród pracowników fizycznych);
• prawie trzech na dziesięciu pracowników (28%) uznało, że starsi pracownicy w wieku 60+ są mniej wydajni w miejscu pracy od pozostałych pracowników;
• czterech na dziesięciu (42%) pracowników uznało, że starsi pracownicy gorzej znoszą stres w miejscu pracy niż ich młodsi koledzy, podczas gdy nieznacznie większa liczba pracowników wyraziła odwrotną opinię (48%); oraz
• sześciu na dziesięciu pracowników (60%) uważa, że pracownicy w wieku 60+ dysponują mniejszą zdolnością do przystosowania się do zmian w miejscu pracy niż pozostali pracownicy, przy czym taką opinię podtrzymała połowa (49%) starszych pracowników w wieku 55+ (należy przy tym podkreślić, że co trzeci pracownik (33%) uważa, że dysponuje wyższą zdolnością do przystosowania się do zmian w miejscu pracy niż pozostali pracownicy).

Pobierz sprawozdanie (w j. angielskim).

[EU OSHA]

[1] Dane dotyczące wysokości długu publicznego wyrażonego jako % PKB zostały przekazane przez Eurostat i obejmują 2 kw. 2012 r. Państwa, w których wysokość długu publicznego przekracza 90% PKB, to Grecja, Włochy, Belgia, Irlandia, Portugalia, Francja i Islandia. Państwa, w których wysokość długu publicznego kształtuje się na poziomie 60% lub niższym, to Polska, Finlandia, Łotwa, Dania, Słowacja, Szwecja, Czechy, Litwa, Słowenia, Rumunia, Luksemburg, Bułgaria, Estonia, Szwajcaria, Liechtenstein i Norwegia.

DZIĘKUJEMY ŻE JESTEŚ Z NAMI!

Zainteresował Cię ten artykuł?
Podziel się nim ze znajomymi !


Ergonomia i zdrowie

Niebezpieczny jak praca biurowa


Siedzenie jest gorsze niż palenie, zabija więcej ludzi niż HIV i jest bardziej zdradzieckie niż skoki na spadochronie — twierdzi doktor James Levine, dyrektor Instytutu Przeciwdziałania Otyłości w Klinice Mayo, jednym z najlepszych szpitali na świecie. Dr Levine od lat lata bada wpływ siedzącego trybu życia na nasze zdrowie. Chociaż porównywanie siedzenia na krześle do palenia papierosów może się wydawać przesadne, badania nie pozostawiają żadnych wątpliwości.

(więcej…)


Kontynuuj

Bezpieczeństwo

Przygotuj organizację na nowy standard ISO 45003


Międzynarodowy standard zdrowia i bezpieczeństwa psychologicznego w miejscu pracy (ISO 45003) ma zostać opublikowany już w lipcu 2021 roku. Zagrożenia psychospołeczne zyskają więc należne miejsce w regulacjach, mając realny wpływ na pracowników, a przez to i na funkcjonowanie organizacji. (więcej…)


Kontynuuj

Ergonomia i zdrowie

Dobra akustyka w open space


Koncepty biur otwartych reklamowane są jako przejrzyste i komunikatywne strefy robocze. Jednakże planowanie takiego rodzaju biur jest pod wieloma względami kompleksowe. Szczególnie akustyka stanowi tu ogromne wyzwanie. Na ten temat krajowe zbiory reguł i normowanie przekazują do dyspozycji metody pomiarów i oceny.

(więcej…)


Kontynuuj

Ergonomia i zdrowie

Zapobieganie zaburzeniom układu mięśniowo-szkieletowego u zróżnicowanej siły roboczej


Dlaczego w przypadku określonych grup pracowników istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego? Jakie bariery utrudniają zapobieganie takim zaburzeniom i zarządzanie nimi? Jakie inicjatywy dotyczące miejsc pracy okazały się skuteczne? (więcej…)


Kontynuuj

Ergonomia i zdrowie

Firmy ubezpieczeniowe z nadzieją i obawą przyglądają się egzoszkieletom


Na placach budowy na całym świecie jest wykorzystywanych obecnie ponad tysiąc egzoszkieletów a szacunki mówią, że ich liczba będzie rosła w coraz szybszym tempie. W niektórych przypadkach stają się one nawet obowiązkowym wyposażeniem. W miarę jak egzotechnologia wkracza do miejsc pracy, nieuchronnie staje się obiektem zainteresowania m.in. ze strony firm ubezpieczeniowych.

Egzoszkielety to noszone przez człowieka urządzenia, które zapewniają odczuwalną siłę wspomagającą (zazwyczaj ręki, dolnej części pleców lub ramion pracownika). Z punktu widzenia firm ubezpieczeniowych, ta technologia może nieść ze sobą kilka możliwości.

Zapobieganie urazom

Pierwszą możliwością może być zapobieganie lub zmniejszenie liczby urazów, które są skutkiem nieergonomicznych warunków pracy. Przykładem takiej pracy może być praca pielęgniarek (i pielęgniarzy), którzy są bardzo często narażeni na urazy podczas częstego podnoszenia pacjentów, co znacznie obciążają ich organizmy. Na dodatek długie zmiany nie zapewniają wystarczająco dużo czasu potrzebnego, żeby w pełni zregenerować organizm w ciągu tygodnia pracy. W efekcie grupy mięśni, które są kluczowe dla utrzymania ciała w stabilności, osłabiają się na tyle, że zawodzą i dochodzi do poważnego urazu. To samo dotyczy wielu innych powtarzających się i niewygodnych pozycji pracy, m.in. spawania, malowania, instalowania elementów sufitowych, kucania i schylanie się.

Teoretycznie, aby urządzenie typu wearable (ubieralne) było skuteczne w długoterminowym zapobieganiu urazom, nie musi wykonywać całej pracy. Wystarczy że zapewni wystarczające wsparcie podczas dnia pracy, tak aby organizm nie był przeciążony i wymagał krótszego czasu regeneracji między zmianami. Egzoszkielety wspierające ramię są dobrym przykładem tej zasady. Egzoszkielet barkowy zazwyczaj zapewnia jedynie ułamek siły potrzebnej do utrzymania ramion w pozycji uniesionej podczas wykonywania pracy nad głową.

Pracownicy chcą żyć zdrowo i przejść na emeryturę w dobrej kondycji fizycznej, aby móc cieszyć się emeryturą. Technologia egzo może im to umożliwić co z punktu widzenia firm ubezpieczeniowych mogłyby zmniejszyć liczbę roszczeń z tytułu urazów i niepełnosprawności.

Przeniesienie problemu

Technologia noszona dla fizycznego wspomagania człowieka może mieć również niezamierzone skutki, np. egzoszkielety pasywne wykorzystują elementy sprężynujące do zapewnienia wsparcia. Przenoszą one energię z wrażliwej części ciała, takiej jak ramiona czy dolna część pleców i za pomocą różnych materiałów i podkładek przekierowują ją do innego obszaru ciała. Możliwe jest, że urządzenia te przenoszą problem z jednej części ciała na inną.
Innym czynnikiem niskiego ryzyka jest to, że egzoszkielet może spowodować niepożądaną, trwałą zmianę w organizmie. W niektórych przypadkach, urządzenia przekierowują siły pod nienaturalnymi kątami. Nie jest jeszcze zbadane, jak kości i tkanki miękkie zareagowałyby lub zmieniły układ po dwóch lub więcej latach ciągłego ich stosowania.

Obie z powyższych możliwości mogą spowodować wzrost liczby dodatkowych roszczeń wobec firm ubezpieczeniowych. Jak w przypadku każdej nowej technologii, potrzeba czasu, analiz i badań, aby uzyskać jaśniejszy obraz sytuacji.

Innym zagrożeniem ze strony tej technologii w pracy i przemyśle jest możliwość, że ich wykorzystywanie może spowodować atrofię mięśni (osłabienie mięśni, ponieważ nie są już tak intensywnie używane). Takie zagrożenie wydaje się jednak mało prawdopodobne. Coraz trudniej znaleźć linię produkcyjną, na której nadal używa się śrubokrętów i grzechotek ręcznych, a mimo to żaden pracownik nie skarżył się na zanik mięśni spowodowany używaniem elektronarzędzi.

Powrót do pracy

Trzecią możliwością może być wykorzystanie egzoszkieletów do skrócenia czasu powrotu do pracy.
Możliwe jest zastosowanie egzoszkieletu jako wspomagania pracownika podczas odzyskania przez niego pełnej sprawności, po czym egzoszkielet zostałby zdjęty. Jest to temat budzący pewne kontrowersje. Z jednej strony, skrócenie koniecznego czasu wolnego od pracy z powodu urazu może być bardzo korzystne. Jednocześnie wykonywanie intensywnych fizycznie lub powtarzających się zadań, gdy organizm jest osłabiony, może prowadzić do większej liczby urazów.

Patrząc w przyszłość

Egzotechnologia w postaci rękawic elektrycznych, podparcia ramion, wspomagania podnoszenia, krzeseł bez krzeseł i egzoszkieletów całego ciała wkracza coraz mocniej na rynek pracy. Pracodawcy, managerowie, inspekcje oraz firmy ubezpieczeniowe już teraz powinni zastanawiać się, jakie skutki w krótszej i dłuższej perspektywie czasu może przynieść ta technologią.

[na podstawie Forbes]

DZIĘKUJEMY ŻE JESTEŚ Z NAMI!

Zainteresował Cię ten artykuł?
Podziel się nim ze znajomymi !


Kontynuuj

Ergonomia i zdrowie

Ile pić, co pić, kiedy pić?


Co dziesiąty Polak w ogóle nie pije wody, a ponad 80 proc. z nas spożywa jej za mało w ciągu dnia – wynika z badań PBS dla Stowarzyszenia „Woda w Domu i w Biurze". Nie pijemy wody regularnie, lecz sięgamy po nią dopiero wtedy, gdy odczuwamy pragnienie. Większość z nas pije tylko 3-4 szklanki, czyli około litra wody dziennie, co stanowi zaledwie połowę zalecanej przez ekspertów normy. Jedynie 6 proc. respondentów spożywa odpowiednią jej ilość w ciągu dnia.

(więcej…)


Kontynuuj

Popularne