Dołącz do nas

Bezpieczeństwo

Czym jest kultura bezpieczeństwa?


Zdefiniowanie pojęcia kultury bezpieczeństwa nie jest proste. Termin ten został po raz pierwszy użyty w dokumencie opracowanym po katastrofie w Czarnobylu - wskazano w nim zespół ludzkich cech i postaw jako całość. Od tego czasu wiele osób i instytucji stosuje ten termin, modyfikując jednak jego zakres.

Piotr Kowalski

Najbardziej trafną definicję przedstawiła Brytyjska Komisja Zdrowia i Bezpieczeństwa (HSC):

Produkt indywidualnych i grupowych wartości, postaw, postrzegania, kompetencji i wzorów zachowań, które określają zaangażowanie oraz styl zarządzania bezpieczeństwem i zdrowiem organizacji (HSC, 1993).

Osobiście jestem bliski jeszcze jednej definicji kultury bezpieczeństwa: „to poziom bezpieczeństwa jaki każdy z nas utrzymuje myśląc, że nikt na niego nie patrzy”.

Kultura bezpieczeństwa zawsze jest postrzegana personalnie (indywidualnie) oraz grupowo, przy czym podejście organizacji (firmy) do bezpieczeństwa jest pochodną dwóch czynników:
- ogólnego nastawienia osób zarządzających, które tworzą zasady, reguły i „klimat” firmy, oraz
- zachowania, przekonań i postaw każdego pracownika z osobna.

Kultura bezpieczeństwa funkcjonuje więc w dwóch warstwach: zarządczej i behawioralnej.

Warstwa zarządcza

Warstwa behawioralna

Wzorce
zasady i normy wprowadzone i utrwalone
Zachowania
sposób w jaki zachowują się ludzie
Założenia
oczekiwane zachowania i postępowania
Przekonania
zespół wartości i zasady jakie przyjmujemy za słuszne
Działanie operacyjne
codzienne procedury i zasady postępowania
Postawy
zespół wartości i zasady jakie prezentujemy

Warstwa zarządcza zawiera w sobie zbiór sformułowanych wzorców i zasad, które mają określić sposoby postępowania i oczekiwane zachowania. Tymi elementami możemy zarządzać.

Warstwę behawioralną możemy kształtować i modyfikować. I to właśnie warstwa behawioralna kultury bezpieczeństwa jest krytyczna w rozważaniu całości. Nie da się rozłączyć obu warstw - nawet najlepsze zasady nie poparte działaniem na wszystkich szczeblach organizacji, nie stworzą klimatu dla uznania bezpieczeństwa jako wartości przewodniej.

Nawet najlepsze zasady nie poparte działaniem na wszystkich szczeblach organizacji, nie stworzą klimatu dla uznania bezpieczeństwa jako wartości przewodniej.

Model rozwoju kultury bezpieczeństwa

Obserwując podejście do bezpieczeństwa w różnych organizacjach, spróbowałem zestawić model rozwoju kultury bezpieczeństwa. Ująłem w nim podejście do warstwy zarządczej oraz behawioralnej. Stwierdziłem, że w warstwie behawioralnej, istotnym jest rozważenie:
- komórek/grup osób stanowiących „siłę przewodnią” do tworzenia zasad bezpieczeństwa a następnie wymagania ich stosowania,
- roli służby bhp,
- roli i zaangażowania pracowników w kwestie bezpieczeństwa.

Hidden Content

DZIĘKUJEMY ŻE JESTEŚ Z NAMI!

Podobał Ci się ten artykuł?
Podziel się nim ze znajomymi !