Szukasz ochron indywidualnych? Może odpowiednich szkoleń? Zobacz co proponujemy w Katalogu BHP!

Toggle Bar

W listopadzie 2010 r. doszło do groźnego upadku z wysokości pracownika firmy wykonującej prace przy budowie instalacji sanitarnej. Poszkodowanego znaleziono „przypadkowo” na dnie studni kanalizacyjnej o głębokości 8,5 metra. Inspektor PIP badający wypadek ustalił, że przez dłuższy czas nikt z pracowników nadzoru nie zainteresował się powodem nieobecności poszkodowanego który, jak się potem okazało, był pijany – miał prawie 1,7 promila alkoholu we krwi.

W powszechnym przekonaniu, zadaniem lekarza medycyny pracy jest przeprowadzanie badań profilaktycznych – wstępnych, okresowych i kontrolnych, jednak zapominamy zwykle o pozostałych zadaniach jednostek służby medycyny pracy. Tymczasem zgodnie z ustawą o służbie medycyny pracy z 27 czerwca 1997 r. (Dz.U. Nr 95, poz. 593, ostatnia modyfikacja ustawy z 12 grudnia 2008 r.),została ona utworzona w celu ochrony zdrowia pracowników przed wpływem niekorzystnych warunków środowiska pracy i sposobem jej wykonywania oraz sprawowania profilaktycznej opieki zdrowotnej, w tym kontroli zdrowia nad nimi.

We wrześniu 2010 r. podczas prac przy budowie drogi doszło do ciężkiego wypadku przy pracy spawacza wykonującego spawanie ułożonych w wykopie osłon rur centralnego ogrzewania. Osłony te były dociskane łyżką koparki, pomimo że w siedzibie zakładu były dostępne przeznaczone do tego celu obejmy. W pewnym momencie ręka spawacza została przyciśnięta przez koparkę do rury, w wyniku czego doszło do zmiażdżenia dłoni pracownika w okolicy nadgarstka, a w konsekwencji jej amputacji.

Według statystyk Państwowej Inspekcji Pracy1, ponad 70 proc. wypadków śmiertelnych przy pracy, do jakich doszło na budowach w 2009 r., stanowią upadki z wysokości. Poszkodowani w wypadkach najczęściej przebywali na rusztowaniach, dachach, stropach, oknach, drabinach i schodach. Przyczyny zaistniałych wypadków można sklasyfikować jako: przyczyny techniczne, organizacyjne i ludzkie.

Nie każdy zdaje sobie sprawę z tego, jak ważne jest odpowiednie dopasowanie sprzętu ochrony indywidualnej (SOI) do wykonywanej pracy i do warunków, w jakich przebywamy. U wielu pracodawców nadal pokutuje stwierdzenie, że lepsze coś niż nic. Niestety, nie ma nic gorszego niż źle dopasowany sprzęt dający złudne poczucie bezpieczeństwa. Jest to tym ważniejsze, im większa rola danego urządzenia w ochronie zdrowia i życia pracownika. Często ten stan rzeczy wynika z braku wiedzy i wyobraźni.

W lipcu 2010 r. doszło do śmierci zatrudnionego nielegalnie pracownika obsługującego rozdrabniacz do pasz wykorzystywany do mielenia kory drzewnej. Pracownik zginął porażony prądem. Okazało się, że w wyniku błędnego podłączenia wtyczki przez osobę nieposiadającą odpowiednich kwalifikacji konstrukcja maszyny, w tym kosz zasypowy, o który najprawdopodobniej oparł się poszkodowany, była pod napięciem 230 V. Okoliczności i przyczyny wypadku badał inspektor PIP.

Nikt chyba nie lubi, gdy ktoś każe mu nosić sprzęt lub środki ochronne, które wydają się całkowicie niepotrzebne. Z praktyki wiadomo, że osoby odpowiedzialne za bezpieczeństwo pracy muszą czasem wkładać wiele wysiłku, aby namówić i przekonać pracowników do stosowania potrzebnych na danym stanowisku pracy środków ochronnych. Prawie w każdej firmie są problemy związane ze stosowaniem okularów ochronnych.

Kiedy kilka lat temu pracowałam w firmie państwowej, zajmującej się szeroko pojętą ochroną pracy, organizowałam szkolenia. Nie tylko dla pracowników, także dla partnerów instytucji. Od wielu lat pracuję nad przygotowywaniem szkoleń w dużej firmie prywatnej, która zajmuje się szkoleniem pracowników i pracodawców – w różnych aspektach związanych ze środowiskiem pracy.

W kwietniu 2010 r. na terenie gospodarstwa rolnego doszło do śmiertelnego wypadku przy pracy, któremu uległ 34-letni kierowca ciągnika siodłowego. Pracownik próbował samodzielnie naprawić mechanizm uchylny dachu naczepy przeznaczonej do przewozu zwierząt. W momencie odkręcenia przewodu hydraulicznego siłownika dach opadł przygniatając głowę kierowcy do krawędzi naczepy.

Jeżeli wyeliminowanie zagrożeń przy określonych pracach nie jest możliwe i zapewnienie bezpieczeństwa lub ochrony zdrowia pracowników jest możliwe jedynie poprzez stosowanie środków ochrony indywidualnej – pracodawca powinien ustalić rodzaje takich środków niezbędnych do stosowania, zwracając uwagę na właściwy ich dobór pod względem jak najskuteczniejszej ochrony przed zagrożeniami.

Więcej artykułów…